Tulln w pieśni Nibelungów i "stolicą kraju"

fontanna Nibelungów w Tulln

Kriemhilda

Pod koniec VIII wieku Tulln nazywany jest miastem (Comagenis civitas), a w 859 r. pierwsza raz użyto nazwy Tullina. W czasach karolińskich było to znaczące miejsce sądów i siedziba markgrafa. W XI wieku jako rezydencja Babenbergów i znaczące miejsce handlu określono Tulln jako stolicę kraju. Pozycje miasto straciło poprzez gwałtowny wzrost znaczenia Wiednia, wojny i zmianę tras handlowych.
W pieśni Nibelungów to tutaj miał się spotkać król Hunów Etzel z Kriemhildą, dziś o tej historii/legendzie przypomina fontanna nad Dunajem.

Flotylla i konnica rzymska w Tulln

pomnik cesarza rzymskiego Marka Aureliusza w Tulln

Tulln może się poszczycić ponad 2 000 historią, jak chyba żadne miasto w Dolnej Austrii. Za czasów rzymskich był tu obóz jeźdźców konnych Comagena oraz jednostka rzymskiej flotylli na Dunaju tu cumowała. W ostatnich latach rzymskiego panowania odwiedził Tulln św. Seweryn (główny patron Austrii), który w cudowny sposób uratował miasto przed Barbarami.

Wieża rzymska (solna) w Tulln an der Donau

Wieża pochodząca z czasów panowania rzymskiego (IV w.), całkowicie zachowana znajduje się w Tulln. Stanowiła bramę na zachodnim murze obozu rzymskiego Comagena. W średniowieczu była tu zbrojownia (arsenał), a następnie skład solny.

Szyld z k.u.k. i interes się kręci!

szyld cesarsko-królewskiego szewca z Kohlmarktu

Niektóre sklepy we Wiedniu mają dziwne szyldy z napisem  k.u.k. Hoflieferant (kaiserlicher und königlicher Hoflieferant). Co to oznacza? dostawca dworu cesarskiego i królewskiego czyli, że dany sklep lub warsztat miał przywilej dostarczać towary lub usługi na dwór monarchii austro-węgierskiej. Właściciel mógł się pochwalić tym przywilejem poprzez stosowny szyld, co zachęcało innych klientów do korzystania ze sklepu lub zakładu, który współpracował z dworem monarchii CK. Czyli dawał niezły prestiż no i dochody!

Św. Leopold jako fundator

Na wiedeńskiej Graben znajduje się fontanna Leopolda. Na niej ukazany jest chłopiec, który rozwija przed św. Leopoldem (markgrafem z dynastii Babenbergów) zwój z planem nieodległego klasztoru w Klosterneuburg. Na piedestale znajdują się reliefy związane z fundacją klasztoru w Klosterneuburg np. odnalezienie welonu ślubnego św. Agnieszki, żony Leopolda na terenie przyszłego kościoła.

Wiedeńska dorożka

Pod katedrą św. Szczepana we Wiedniu spotkać można dorożki. Woźnice tych dorożek to tzw. fiakrzy.

Katedra grecka św. Trójcy

katedra prawosławna w Wiedniu

W dzielnicy greckiej przy Fleischmarkt znajduje się katedra kościoła grecko-prawosławnego metropolii austriackiej. Posiada bogatą, pozłacaną szatę w stylu neobizantyjskim, według projektu T. Hansena. Ukończony w połowie XIX wieku i przeznaczony był dla prawosławnych poddanych panowaniu Habsburgów.

Deptak w fosie?

Graben jeden z głównych deptaków Wiednia

Graben tak brzmi jeden z głównych deptaków Wiednia, ulica pełna luksusowych butików i drogich kawiarni. Nazwa oznacza fosę, która znajdowała się tutaj w czasach rzymskiego obozu Vindobona, na miejscu którego powstało miasto Wiedeń. Nieopodal znajduje się swojsko brzmiący bar Trzesniewski, słynący ze znakomitych kanapek, acz malutkich i drogich.

Najstarszy wiedeński kościół - Ruprechtskirche

sylwetka najstarszego kościoła we Wiedniu

wieża kościelna z biforiami

nawa

Św. Ruprecht jest patronem wiedeńskich kupców solnych i kościół pod jego wezwaniem góruje nad byłą przystanią solną przy kanale dunajskim. Świątynia pochodzi z XI wieku i jest najstarszą we Wiedniu.

Gdzie zjeść sznicle wiedeńskie?

Ponoć największe i najlepsze podają w restauracji Zum Figlmueller we Wiedniu. Koniecznie będąc w Austrii należy spróbować Wiener Schnitzel, po naszemu schabowe.

Panoramy Salzburga w pochmurny dzień

widok z twierdzy Hohensalzburg na starówkę, gł. kościoły miasta

wieże kościołów Salzburga przypominają, kto władał w tym mieście - arcybiskupi

widok na rzekę Salzach oraz twierdzę Hochensalzburg

Największa barokowa fontanna Europy środkowej

Na Rezidenzplatz znajduje się monumentalna fontanna powstała na zlecenie abpa Guidobalda von Thuna w latach 1656-1661. I tak powstała największa barokowa fontanna środkowej Europy autorstwa Tommaso di Garona. Na dole fontanny widzimy cztery konie "morskie", potem 4 nagich atletycznych mężczyzn podtrzymuje kolejne elementy fontanny, wyżej trzy delfiny i na samym szczycie Tryton wypuszcza wodę w powietrze.

Końska łazienka

Pferdeschemme - tu koń spotykał się z wodą

dawniej za Pferdeschwemme znajdowały się stajnie, obecnie sala festiwalowa

W Salzburgu znajduje się jakby fontanna z dynamiczną rzeźbą rumaka. Ale tak naprawdę to "łazienka" arcybiskupich koni, po długiej drodze można było je obmyć z brudu, w czasie letnich upałów mogły się tu ochłodzić. Wystrój tej "końskiej łaźni" to dzieło Johanna Bernharda Fischera von Erlach.  Ściana została pokryta freskami przedstawiającymi konie autorstwa Franza Antona Ebnera.

Sedes książąt Karyntii w Zollfeld (Herzogstuhl)

Przedziwny książęcy tron można zobaczyć z Zollfeld, niedaleko Maria Saal w Karyntii. Pochodzi z IX wieku i wykonany został z nagrobku rzymiańskiego mieszkańca Virunum, rzymskiego miasta i stolicy prowincji Noricum. Tron odgrywał istotną rolę, podobnie jak tron królewski, przy inauguracji książąt Karyntii. Kamienny tron stanowił sedes Karinthani ducatus. Pierwsza wzmianka pochodzi z 1161 roku, przy objęciu władzy przez Hermanna von Spanheima. Władca odbierał hołdy i lenno oraz sądził. Tron jest podwójny, zachodnia, starsza część przeznaczona była dla grafa von Goerz, wschodnia dla księcia Karyntii. Praktyka ta była ściśle praktykowana w średniowieczu. Hołdy były tu praktykowane nadal przez niektórych władców do 1651 roku, często jednak nie byli osobiście obecni. Procedurę z Zollfeld zastąpiono ceremonią w Wappensaal w Landtagu w Klagenfurcie.

Kościół klasztorny St. Paul in Lavanttal

ołtarz główny w absydzie

barokowy ołtarz z figurą NMP (Marienaltar)

fresk po lewej stronie kościoła

szczegół fresku

Powyżej kilka zdjęć z wnętrza kościoła. Fresk autorstwa Thomasa z Villach z 1493 roku przedstawia klęczących fundatorów klasztoru Engelberta I i jego żonę Hadwigę, z tyłu ochraniają ich św. Benedykt i św. Katarzyna. Po lewej anioł podtrzymuje herby, ten z prawej to herb Karyntii. Całkiem z prawej strony można rozpoznać postaci św. Piotra i Pawła.