Hellbrunn - zamek i ogrody na mokro

mokry stół (książęcy stół) w rzymskim teatrze w Hellbrunn

Jak chcesz być mokra/y to koniecznie odwiedź Hellbrunn (ob. dzielnica Salzburga). W 1612 roku, tuż po przejęciu rządów w Salzburgu, książę arcybiskup Markus Sittikus zlecił swojemu nadwornemu architektowi, Santino Solariemu, budowę podmiejskiej rezydencji. Na miejsce wybrał sobie tryskające dziesiątkami krystalicznie czystych źródeł podnóże Góry Hellbruńskiej. Pałac miał być wzorowany na modnych wówczas we Włoszech podmiejskich willach określanych mianem „villa suburbana”. Salzburska budowla w niczym nie ustępowała swoim południowym wzorcom, a wręcz prześcigała je w pomysłowości i finezyjności rozwiązań architektonicznych. Kolejne epoki nie zmieniły jej pierwotnego stylu, tak że do dziś stanowi prawdziwą perłę architektury, najwspanialszy renesansowy (manierystyczny!) pałac letni na północ od Alp. Przylega doń unikatowy ogród wodny ze zmyślnymi wodotryskami, mitycznymi grotami i rzeźbami greckich bogów i herosów. Całość otacza rozległy park angielski.

tzw. rzymski teatr, tu odbywały się uczty na których goście bywali mokrzy

Prawdopodobnie to właśnie woda skierowała uwagę arcybiskupa na to miejsce, gdyż jest ona integralnym elementem całego zespołu pałacowo-parkowego. Rozliczne źródła na Górze Hellbruńskiej przydają mu ducha zabawy i radości. Ukryte w cieniu drzew i zarośli fontanny i wodotryski już od blisko 400 lat oblewają wodą w najmniej spodziewanym momencie przechadzających się ogrodowymi alejkami turystów.

w parku wiele stawów, fontann, wody...

Ogród był niegdyś miejscem rozrywki arcybiskupa i jego gości. Dzisiaj tajemnicze groty, automaty wodne, figurki poruszane siłą wody oraz ukryte starannie przed naszym wzrokiem wodotryski w niezmienionej formie bawią turystów z całego świata. Niezmienna pozostała gra świateł i cieni oraz przeplatające się ze sobą momenty grozy i wesołości, wynik pomysłowości budowniczych. Pałac Hellbrunn nigdy nie był przeznaczony na książęcą rezydencję. Miał być raczej miejscem towarzyskich spotkań elit społecznych, wystawnych przyjęć oraz imprez kulturalnych.

grota Perseusza i 4 pór roku

Wokół kompleksu pałacowego roztacza się rozległy park - geometryczny parter wodny z sadzawkami przechodzący od wschodu w naturalny krajobraz. Dzisiejszy wygląd nadał mu w 1730 r. nadworny architekt ogrodowy, Franz Anton Danreiter. Rzeźby bogów i herosów greckich w tej części Hellbrunn pochodzą z początku XVII wieku.

naprawdę można było porządnie zmoknąć

manierystyczna budowla biskupów salzburskich w Hellbrunn

Starówka w Krems

Krems zalicza się do najstarszych miast Austrii. Ze średniowiecznym zaułkami, nawierzchnią...

deptak od Steinertor

Nad miastem dominuje kościół pijarów (Piaristenkirche) zbudowany już w XI wieku, w XVI wieku na nowo przebudowany z barokowym wyposażeniem. Nazywany jest małą siostrą katedry św. Szczepana we Wiedniu.  Z boku widać mury kościoła parafialnego. Krems jest znany z tego, że tu wynaleziono musztardę kremską!!!

Steinertor - Krems

Steinertor w Krems

inskrypcje na bramie miejskiej w Krems

Brama Steiner z końca XV wieku jest jedyną zachowaną z czterech bram miejskich i stanowi symbol miasta. Znajdują się na niej liczne inskrypcje i tablice, jak A.E.I.O.U. (cesarz Fryderyk III), podwójny orzeł z literami M (aria). T(heresia), czerwono-biało-czerwona tarcza i styryjska pantera, które tworzyły godło miasta w latach 1453-63, podwójny orzeł z korona cesarską w kolorach czarno-złotym.

Muzeum Karykatury w Krems

Przed muzeum karykatury w Krems

Wesoło obok więzienia w Stein

Naprzeciw muzeum karykatury znajduje się więzienie w Krems w dzielnicy Stein, w budynkach dawnego klasztoru redemptorystów od 1850 roku.

Stein - przed ratuszem

Święty Jan Nepomucen

Barokowa statua św. Jana Nepomucena ustawiona przed ratuszem w Stein.

Stein - umocnienia miejskie

Linzer Tor - Brama Linzer

Kremser Tor - brama kremska

Stein jest teraz częścią Krems, a kiedyś był samodzielnym miastem. Krems wraz Stein są wpisane na listę UNESCO. Stein zachował pokaźne fragmenty średniowiecznych fortyfikacji miejskich z bramami Linzer Tor i Kremser Tor. Wjazd do Stein od strony Linz zatem przejeżdża się przez bramę Linz: Linzer Tor, wybudowaną w 1477 (tablica z gotyckimi cyframi na zewnętrznej ścianie bramy), w XVIII wieku przebudowana. Wyjeżdża się bramą kremską Kremser Tor: na wschodzie miasta wybudowana w 1470 roku.

Gotycka kaplica św. Macieja w Förthof/Krems

 Förthof - Kapelle hl. Matthias

Oberloiben - krwawa nocna bitwa

W Oberloiben znajduje się pomnik przypominający zaciętą bitwę z okresu napoleońskiego z 1805 roku. Na tych polach zwarły się armia Francuzów i siły austriacko-rosyjskie. Do historii przeszło pod nazwą bitwy pod Dürnstein (Loiben). W Oberloiben, w miejscu gdzie broniła się okrążona dywizja Gazana w 1905 roku, w 100-lecie bitwy, postawiono pomnik. Formą przypomina pocisk, w którego dolnej części znajduje się ossuarium; w górnej widzimy zaś relief z głównymi bohaterami tego starcia: Mortierem, Kutuzowem, Schmidtem oraz myśliwym Bayerem.

Wśród okolicznych mieszkańców do dziś przetrwała opowieść, o tym że Dunaj nigdy nie był tak modry, jak wówczas 200 lat temu kiedy płynęły jego nurtem niebieskie, francuskie mundury.

Barokowy park klasztoru w Melk

pawilon

malowidła we wnętrzu pawilonu

W parku klasztornym dominującą budowlą jest barokowy pawilon. Opat Thomas Pauer zlecił wybudowanie tej barokowej budowli w latach 1747-8 Franzowi Munggenastowi. Wnętrza pawilonu zostały ozdobione freskami w latach 1763-4 przez Johanna Wenzla Bergla. Malowidła przedstawiają egzotyczne miejsca, zwierzęta, dżunglę i Indian. Pawilon służył w okresie baroku jako miejsce rekreacji i odpoczynku mnichów. Obecnie znajduje się tam m. in. kawiarnia.

Klasztor Dürnstein

wieża klasztorna - symbol Wachau

portal klasztorny z alegoriami wiary, nadziei i miłości

Klasztor Dürnstein należy obecnie do augustianów z Herzogenburga, którzy również troszczą się tutejszą parafią. Wieża kościoła o barwie biało-niebieskiej i stanowi symbol Wachau.

budynek klasztorny

W 1372 r. na miejscu obecnego klasztoru powstała kaplica. W 1400 została ona poszerzona i rozbudowana o kryptę. Klasztor Dürnstein został założony w 1410 r. W 1710 r. Hieronymus Uebelbacher zostaje proboszczem Dürnstein. Pod jego kierunkiem rozpoczęła się barokowa przebudowa klasztoru. Obecny wygląd zewnętrzny i wyposażenie wewnętrzne pochodzi z pracy architektów i budowniczych: Joseph Munggenast, Jakob Prandtauer i Matthias Steinl. Klasztor zostaje skasowany w 1788 przez cesarza Józefa II i budynek zostaje przekazany augustianom z Stift Herzogenburg.

Zamek Dürnstein - więzienie króla Ryszarda Lwie Serce

zamek Duernstein

widok na Duernstein wraz z zamkiem

Zamek w Dürnstein jest znany dzięki historii króla angielskiego Ryszarda Lwie Serce, który powracając z III wyprawy krzyżowej został pojmany z rozkazu Leopolda V Babenberga i uwięziony w tutejszym zamku od grudnia 1192 roku aż do lutego 1194 roku. Leopold wziął także udział w III wyprawie krzyżowej. Po zdobyciu Akki 12 lipca 1191doszło do konfliktu z Ryszardem Lwie Serce. Książę jako dowódca armii niemieckiej uważał się za równego królom Anglii i Francji. Zatknął swój sztandar na murach miasta obok sztandaru króla Ryszarda. Anglicy szybko go usunęli zrzucając do fosy. Niektórzy nawet go podeptali. Leopold V wpadł w gniew i całą noc w namiocie przeżywał doznaną zniewagę. Po drodze z Ziemi Świętej król angielski Ryszard przechodził przez ziemie księcia austriackiego. W gospodzie niedaleko Wiednia został rozpoznany i aresztowany przez ludzi Leopolda V, który pomścił się za zniewagę pod Akką oraz oskarżał Ryszarda o przyczynienie się do śmierci swojego kuzyna, Konrada z Montferratu. Ryszard i jego towarzysze podróżowali jako ubodzy pielgrzymi, ale wydał ich bogaty pierścień na palcu króla oraz fakt, że zamówił on pieczonego kurczaka, przysmak arystokracji. Książę Leopold przekazał więźnia cesarzowi Henrykowi VI, ten zaś zamknął go w zamku Duernstein, gdzie Ryszard napisał poemat "Ja nus hons pris", w którym wyrażał swoje żale z powodu opuszczenia przez towarzyszy. Cesarz zażądał za Ryszarda okupu w wysokości 150 000 marek. Królowa Eleonora rozpoczęła zbieranie tej sumy. Posiadacze ziemscy byli zobowiązani zapłacić czwartą część wartości ich posiadłości, podatki zostały podwyższone, a skarby kościelne skonfiskowane. Tymczasem Filip August i Jan bez Ziemi zaoferowali cesarzowi 80 tys. marek, jeśli przetrzyma on Ryszarda w więzieniu do 1194 r. Henryk odrzucił tę propozycję. Pieniądze zostały przekazane cesarzowi przez jego ambasadorów i Ryszard odzyskał wolność. Filip August napisał wówczas do Jana: Strzeż się. Diabeł jest na wolności. Pojmanie Króla Ryszarda zostało opisane przez Petrusa von Ebulo około roku 1197. Ogromna suma okupu (150 000 marek w srebrze) przekazana Leopoldowi V została między innymi wykorzystana na założenie miasta Wiener Neustadt.

Spitz z kościołem św. Maurycego

Spitz w głębi kościół św. Maurycego

Okolica dzisiejszego Spitz należała w latach 812-1504 do klasztoru Niederaltaich i była długi czas bawarską enklawą w Austrii. Jedną z ważniejszych budowli Spitz jest kościół parafialny pw. św. Maurycego. Około 1163 istniała już drewniana kaplica pod wezwaniem św. Maurycego (patrona klasztoru Niederaltaich) w miejscu obecnego kościoła. Dzisiejszy kościół jest dziełem z późnego gotyku z potężną zachodnią wieżą, która jest najstarszą częścią kościoła (ok. 1300) który pełnił również funkcje obronne. Budowla jest trójnawowa z XV wieku, pokryta dachem przez specjalną "oszkloną cegłę" w 1581.

Spitz od strony Dunaju

Kościół obronny w St. Michael

kościół św. Michała

w gotyckim wnętrzu barokowe wyposażenie

St. Michael jest obecnie częścią gminy Weissenkirchen. Kościół obronny jest związany z najstarszą parafią Wachau i południowej Waldviertel. Pierwsza wzmianka pochodzi z 987 roku. Gotycka budowla powstaje w latach 1500-1523. Warty zobaczenia jest gotycka rzeźba Cierpiącego Chrystusa (Frasobliwy) (ok. 1400), figury apostołów i Pieta z czasów szkoły dunajskiej (1520). Prawdziwą perełką są organy, jedne z najstarszych w Austrii z 1650  r. Wieża obronna, resztki murów obronnych z otworami strzelniczymi wskazują na wczesne znaczenie obronne budowli. Po pożarze z 1544 wieża otrzymała renesansową attykę. W 1784 parafia została skasowana i przeniesiona do Wösendorf.

Ruiny zamku Hinterhaus

zamek Hinterhaus

widok na zamek od strony Dunaju

Ruiny zamku Hinterhaus znajduje się w Spitz nad Dunajem. Jest to budowla obronna z około 1000 letnią historią. Pierwszy raz zamek jest wspomniany w 1243 roku. Obiekt leży na skałach tzw. góry Hausberg. Zamek był podzielony na 3 części: północno-wschodnie przedzamcze, zamek główny, obejmujący najwiekszą część grzbietu skał i południowo-zachodnie przedzamcze. Najstarsze części zamku pochodzą z XII wieku. W XIII i XIV wieku panowali tu rycerze ze Spitz.